Σήμερα, 12 Ιουνίου, ημέρα ενάντια στην Παιδική Εργασία, αναλογιζόμαστε πώς είναι δυνατόν, εν έτει 2019, ένα φαινόμενο που κανονικά θα έπρεπε να έχει εξαλειφθεί, να επηρεάζει ακόμα εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο. Σε μια ηλικία που τα παιδιά θα έπρεπε να αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους μέσα από το παιχνίδι και τη μόρφωση, πολλά παιδιά αναγκάζονται να δουλεύουν, πολλές φορές μάλιστα υπό άθλιες συνθήκες. Δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε τους στίχους του Τάσου ΛειβαδίτηΦτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.

Και στη χώρα μας όμως το φαινόμενο της παιδικής εργασίας, αν και σε μικρότερο βαθμό από τις πρώτες δεκαετίες μετά τον πόλεμο, υπάρχει δυστυχώς ακόμα. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα  της ΑΡΣΙΣ – Κοινωνικής Οργάνωσης Υποστήριξης Νέων, που ήρθε σε επαφή με περίπου 550 παιδιά που ζουν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης (από τα οποία περίπου 450 είναι ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα και τα 95 είναι από την Ελλάδα ή άλλες βαλκανικές χώρες), τα παιδιά αυτά δουλεύουν από 6 ως 12 ώρες τη μέρα στα χωράφια, στις οικοδομές, σε πλυντήρια αυτοκινήτων, ζητιανεύουν στα φανάρια ή γυρίζουν στους δρόμους πουλώντας μικροαντικείμενα, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης απόκυκλώματα trafficking.

Η οργάνωση καλεί σε εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης σήμερα στην παραλία της Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το «Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος».